شناسایی منشا فیزیکی اضطراب درون مغز انسان – آینده سازان




۲۴ام بهمن ۱۳۹۶ فیزیک

مطالعه جدیدی که درون مورد پايه اضطراب درون مغز انجام شده هست، سلول‌های مرتبط بل اضطراب واقع درون هیپوکامپ را شناسایی کرده هست.

نتایج پژوهش‌های جدید روی موش آزمایشگاهی نویدبخش طراحی روش‌های درمان جدید درون جهت متوقف کردن فعالیت سلول‌های ایجادکننده‌ی اضطراب برای میلیون‌ها انسان درون سراسر جهان که از اختلالات اضطراب رنج می‌برند، هست. یکی از محققان متخصص مغز و اعصاب دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید:

ما می‌خواستیم بدانیم اطلاعات عاطفی که آغازگر احساس اضطراب درون فرد هست، کجای مغز کدگذاری می‌شود.

برای مطالعه‌ی این موضوع، تیم پژوهشی با دسترس از تکنیکی به‌نام تصویربرداری کلسیمی، میکروسکوپ‌های مینیاتوری را وارد مغز موش آزمایشگاهی کردند تا فعالیت سلول‌ها درون هیپوکمپ را زمانی که حیوانات درون حال یافتن راه درون محوطه‌ی خود بودند، ثبت کند.

کنترل اضطراب درون مغز با دسترس از نور

ولي قفس‌های مورد دسترس، معمولی نبودند. تیم مطالعه، قفس‌های خاصی را طراحی کرده بودند که برخی از مسیرهای اين به فضاهای باز منتهی می‌شدند. این فضاها به علت درون معرض قرار دادن حیوان درون برابر شکارچیان، موجب اضطراب او می‌شوند.

زمانی که موش درون محیط استرس‌زایی قرار می‌گرفت، فعالیت نورون‌ها درون بخش‌هایی از هیپوکامپ که vCA1 نامیده می‌شود، بیشتر می‌شد. این سلول‌ها، سلول‌های اضطراب نامیده می‌شوند زیرا زمانی که حیوان درون شرایط استرس‌زا قرار می‌گیرد، این سلول‌ها فعال می‌شوند. پیام حاصل از فعالیت این سلول‌ها به منطقه‌ای درون مغز که کنترل کننده‌ی هورمون‌های مرتبط با کنترل عواطف هست، می‌رسد. به‌علت اینکه همین فرایند نه‌تنها درون مورد موش‌های آزمایشگاهی بلکه درون مورد انسان هم صدق می‌کند، پژوهشگران بر این باورند که نورون‌های اضطراب، بخشی از مغز هم انسان هم هستند.

یکی از اعضای تیم مطالعه، جسیکا جیمنز از دانشگاه کلمبیا می‌گوید:

اکنون ما این سلول‌ها را درون هیپوکامپ پیدا کرده‌ایم و زمینه‌های جدیدی برای کشف ایده‌های درمان باز شده که قبلا وجود نداشته هست.

درون این مطالعه، پژوهشگران حتی توانستند سلول‌های اضطراب را به اندازه‌ای کنترل کنند که موجب تغییر رفتار حیوان هم بشود. محققان با تکنیکی به نام اپتوژنتیک، پرتو نوری به منطقه vCA1 مغز تاباندند و از این راه توانستند سلول‌های اضطراب را خاموش کنند و موجب بروز فعالیت دور از استرس درون موش، شوند. درون چنین حالتی حیوانات حتی بدون استرس نیز از مسیرهای درون معرض محیط عبور می‌کردند.

محققان با تنظیم نور تابانده‌شده، همچنین قادر به تحریک فعالیت سلول‌های اضطراب نیز شدند و حتی زمانی که حیوان درون محیط امنی قرار داشت با این روش توانستند موجب اضطراب و لرزش او شوند. ولي ممکن هست vCA1 تنها منطقه درگیر مغز درون این فرآیند نباشد.

درون هر صورت، گام بعدی درون مطالعات این هست که بفهمیم آیا کلید کنترل سلول‌های اضطراب درون موش، برای انسان هم عمل می‌کند یا خیر. به نظر می‌رسد که این فرایند درون مورد انسان هم صدق کند. اگر این اتفاق بیفتد، نتایج می‌تواند یک مسیر تحقیقاتی جدید را به سمت یافتن راه‌هایی برای درمان اضطراب باز کند. هدف دانشمندان طراحی داروهای جدید برای درمان این مشکل خواهد بود.

این یافته‌ها درون ژورنال Neuron منتشر شده‌هست.


مطالب پیشنهادی